Faktoring jednorazowy - jak działa i ile kosztuje?

Przy faktoringu jednorazowym sprzedajesz jedną wybraną fakturę bez stałego limitu i bez umowy długoterminowej. Płacisz tylko za tę należność. Faktor ocenia twojego kontrahenta, a o tym, czy sprawdza też twoją firmę, decyduje oferta. Przy małej kwocie minimalna prowizja potrafi jednak zjeść sporą część faktury.

Co finansuje faktoring jednorazowy i dla kogo jest?

Faktoring jednorazowy to sprzedaż jednej wybranej faktury faktorowi, czyli firmie faktoringowej, a płaci ją potem twój kontrahent. Sprzedajesz fakturę z odroczonym terminem płatności i za każdym razem sam decydujesz, który dokument trafi do finansowania.

Z tej formy korzystają przedsiębiorcy bez stałych kontrahentów i ci, którzy potrzebują gotówki tylko okazjonalnie. Wymagany staż ustala faktor, na przykład Flexidea w umowie z limitem chce 6 miesięcy działalności i 120 tys. zł przychodu za ten okres.

W ofertach pojawia się też nazwa faktoring pojedynczych faktur, ale część faktorów nazywa tak wybór faktury w umowie z limitem. Pojedyncza faktura w umowie z limitem to jeszcze nie transakcja bez limitu. Na przykład SMEO podaje, że finansuje nawet pojedyncze faktury od 400 zł, a w FAQ od 300 zł netto, ale w ramach przyznanego limitu i umowy. Bez wiązania się umową i bez opłat za limit deklaruje finansowanie Finea w produkcie Faktoring na żądanie. Firma, która sprzedaje nieregularnie, korzysta z finansowania tylko wtedy, gdy potrzebuje wcześniej pieniędzy z konkretnej faktury.

Etapy faktoringu jednorazowego - od wniosku do rozliczenia faktury

Proces faktoringu jednorazowego zaczyna się od wskazania faktury i kończy rozliczeniem po zapłacie kontrahenta. We wniosku wskazujesz fakturę, którą chcesz sprzedać.

Drugi krok to dane płatnika i dokumenty. Listę ustala faktor, a na przykład Finea i Flexidea przy każdej fakturze żądają dokumentu odbioru towaru albo wykonania usługi.

Faktor przeprowadza weryfikację dokumentów i ocenia kontrahenta. Sprawdza termin płatności na fakturze i historię współpracy z odbiorcą. Czas decyzji i wypłaty deklaruje faktor.

Po akceptacji podpisujesz umowę, a faktor przelewa środki na twój rachunek. W wariancie jawnym podpisujesz też cesję wierzytelności, czyli przeniesienie należności z faktury na faktora, i kontrahent płaci na konto faktora. W wariancie cichym płaci na twój rachunek.

Ostatni etap to rozliczenie. Jeśli faktor wypłacił zaliczkę niższą niż 100% wartości faktury, po zapłacie kontrahenta oddaje ci resztę pomniejszoną o opłaty.

Czym jednorazowy różni się od umowy z limitem i od innych rodzajów faktoringu?

Od umowy stałej faktoring jednorazowy różni się zakresem. Obejmuje jedną wybraną fakturę i tylko za nią płacisz. W umowie stałej dostajesz limit i zgłaszasz w nim kolejne faktury. Faktoring globalny idzie dalej, bo obejmuje całą sprzedaż do wskazanych kontrahentów.

Sposób objęcia faktur i rodzaj faktoringu to dwie osobne sprawy. Pojedyncza transakcja i umowa z limitem mogą mieć wariant jawny albo cichy, pełny albo niepełny.

W faktoringu cichym kontrahent nie wie o finansowaniu i płaci na twój rachunek, a zależnie od umowy dochodzi do niejawnej cesji albo do finansowania bez przelewu wierzytelności.

W faktoringu pełnym (bez regresu) ryzyko niewypłacalności kontrahenta przejmuje faktor, a w niepełnym (z regresem) zwracasz zaliczkę, gdy odbiorca nie zapłaci.

Faktoring odwrotny działa po stronie zobowiązań, więc nie jest wariantem sprzedaży twojej faktury. Faktor płaci za ciebie fakturę dostawcy, a ty spłacasz go później. Mikrofaktoring to faktoring z niskimi progami wejścia dla najmniejszych firm.

Ile kosztuje faktoring jednorazowy i kiedy się opłaca?

Osobnej stawki za jednorazowość żaden faktor nie publikuje, więc koszt jednej faktury poznasz dopiero z oferty. Koszt może mieć postać prowizji ustalonej z góry albo opłaty zależnej od czasu finansowania. Sprawdź w umowie, czy wcześniejsza zapłata kontrahenta coś zmienia.

Umowa z limitem może kosztować także wtedy, gdy nie finansujesz żadnej faktury. Na przykład SMEO przewiduje opłatę za niewykorzystany limit, a NFG po pierwszych 3 miesiącach 0,2% miesięcznie od udostępnionego limitu.

Przy pojedynczej fakturze liczy się jeszcze próg opłacalności. Na przykład we Flexidei prowizja za finansowanie nie spada poniżej 100 zł netto, a u Finei, która deklaruje finansowanie pojedynczych faktur bez opłat za limit, poniżej 30 zł netto.

Transakcja ma sens, gdy wcześniejsza gotówka da ci więcej, niż kosztuje. Przy fakturze na 2 000 zł we Flexidei to co najmniej 123 zł z VAT, które porównujesz ze skontem u dostawcy, marżą na sprzedaży albo kosztem opóźnienia własnych płatności.

Zaletą jest gotówka przed terminem płatności bez kosztów utrzymania umowy z limitem.

Prowizje i odsetki mogą być kosztem uzyskania przychodu, jeśli spełniają warunki ustawowe. W CIT sprawdź też limit kosztów finansowania dłużnego z art. 15c. Rozliczenie podatkowe potwierdź z księgowym.

Ryzyka i ograniczenia faktoringu jednorazowego

Faktor może odmówić finansowania. Powodem bywa słaba historia płatnicza kontrahenta, sporna należność, cesja wyłączona w umowie handlowej albo wadliwa dokumentacja. Jeśli faktura się nie kwalifikuje, osobno rozważ odzyskanie należności.

To, kto odpowiada za brak zapłaty, zależy od rodzaju faktoringu. Nawet w faktoringu pełnym ochrona ma granice. Na przykład w Pekao zaliczki nie oddajesz po nieudanej windykacji, chyba że wierzytelność jest sporna albo faktycznie nie powstała.

Spóźnienie kontrahenta kosztuje osobno. Na przykład w finansowaniu faktur Finei po 7 dniach bezpłatnej karencji płacisz 6% w skali miesiąca, a po 30. dniu 8%. Regulamin przewiduje też odsetki za opóźnienie 14% rocznie.

Finansowanie pojedynczej faktury działa punktowo i nie zastępuje planowania płynności. Jeśli brak gotówki wraca co miesiąc, porównaj sumę opłat od kolejnych faktur z opłatami umowy z limitem.