Faktoring w euro - jak działa finansowanie faktur w euro?

Faktoring w euro to finansowanie faktury wystawionej w euro. Przekazujesz faktorowi taką fakturę i dostajesz zaliczkę. Jeśli faktoring jest jawny, twój kontrahent płaci w terminie już faktorowi. Obsługę faktur w euro potwierdza 8 z 19 produktów z rankingu.

Jak działa faktoring w euro na przykładzie?

Wystawiasz kontrahentowi z Polski fakturę na 10 000 euro brutto z terminem płatności 30 dni. Na przykład Finea wypłaca ci w faktoringu jawnym zaliczkę 90% wartości brutto faktury. Fakturę możesz wystawić w euro, ale kwotę VAT wykazujesz na niej w złotych (art. 106e ust. 11 ustawy o VAT).

W jakiej walucie dostaniesz zaliczkę i po jakim kursie?

O walucie wypłaty i kursie decyduje umowa, na przykład:

• Finea domyślnie przekazuje zaliczkę w euro, a przy przewalutowaniu bierze średni kurs NBP z dnia poprzedzającego.
• W usłudze ING Finansowanie Faktur kwotę netto faktury dostajesz w euro, a VAT w złotych.

Gdy zaliczka i spłata idą w euro, sama waluta finansowania nie dokłada ryzyka kursowego. Umowa może je jednak przerzucić na ciebie. Na przykład regulamin Finei daje jej prawo obciążyć cię różnicą kursową, gdy kurs euro z dnia wypłaty jest wyższy niż z dnia zapłaty kontrahenta. Ryzyko wraca też przy wymianie euro na złote. Przed umową zapytaj:

• w jakiej walucie wypłaci zaliczkę i resztę,
• po kursie z którego dnia przeliczy rozliczenie i czy różnicę kursową przerzuci na ciebie.

Ile procent pobiera faktor przy fakturze w euro?

Na przykład ING Faktoring w usłudze ING Finansowanie Faktur bierze za 30 dni 2,1% kwoty faktury brutto plus 23% VAT i finansuje euro tylko od kontrahenta z Polski. Faktorzy z rankingu nie publikują osobnej stawki procentowej dla faktur w euro.

Jak zaksięgować faktoring w walucie obcej?

Jeśli prowadzisz księgi rachunkowe, ustal najpierw, czy należność z faktury w euro zostaje w aktywach. Gdy umowa faktoringu nakłada obowiązek zwrotu zaliczki, co do zasady zostaje. Jednostka mikro i mała nie musi tej reguły stosować. Przesądza treść umowy, nie jej nazwa.

Operacje w euro ujmujesz na dzień ich przeprowadzenia. Kurs faktycznie zastosowany bierzesz, gdy wynika z charakteru operacji, na przykład przy wymianie zaliczki na złote. Gdy to nie jest zasadne, na przykład przy wpływie euro na rachunek walutowy bez przewalutowania, stosujesz średni kurs NBP z dnia poprzedzającego. Różnice kursowe trafiają w księgach do przychodów albo kosztów finansowych (art. 30 ustawy o rachunkowości).

W podatku dochodowym zasadą jest metoda podatkowa, w której różnice kursowe liczysz przy faktycznym wpływie albo zapłacie (art. 15a ustawy o CIT i art. 24c ustawy o PIT). Metodę bilansową wybierzesz tylko wtedy, gdy twoje sprawozdanie bada firma audytorska, a w PIT dodatkowo tylko przy księgach rachunkowych, i stosujesz ją co najmniej trzy lata podatkowe. To nie porada podatkowa, więc ujęcie swojej umowy ustal z księgowym.