Faktoring pełny - jak działa i dla kogo się opłaca?

Faktoring pełny przenosi ryzyko niewypłacalności twojego kontrahenta na faktora, a w niepełnym to ryzyko zostaje u ciebie. Gdy odbiorca upadnie, w wariancie pełnym nie oddajesz zaliczki, o ile wierzytelność powstała, nie była sporna i mieściła się w limicie odbiorcy. Ta ochrona kosztuje więcej, więc opłaca się przy niepewnych kontrahentach i w eksporcie. Przy szerokim portfelu odbiorców, którzy płacą terminowo, wystarczy ci niepełny.

Faktoring pełny: definicja i mechanizm przejęcia ryzyka niewypłacalności

Pełny faktoring to wykup wierzytelności z faktur z odroczonym terminem płatności, w którym faktor (firma faktoringowa) przejmuje ryzyko niewypłacalności kontrahenta.

Przebieg jest stały. Zgłaszasz fakturę, faktor ocenia odbiorcę i przyznaje mu limit, wykupuje należność i wypłaca zaliczkę, a resztę dopłaca po zapłacie odbiorcy, pomniejszoną o koszt usługi.

Ryzyko stoi na polisie ubezpieczenia należności, faktora albo twojej. Kto płaci składkę, zależy od oferty, na przykład Finea wycenia ubezpieczenie transakcji osobno, więc zapytaj o nią przed podpisaniem umowy. Ochrona działa tylko w limicie przyznanym danemu odbiorcy, a windykację prowadzi faktor.

Katalog zabezpieczeń zależy od faktora, a stała jest tylko cesja wierzytelności, czyli przeniesienie prawa do zapłaty na faktora. Cesja co do zasady nie wymaga zgody odbiorcy (art. 509 § 1 k.c.), choć zawiadomienie bywa warunkiem konkretnej oferty. Na przykład Alior w faktoringu pełnym żąda pełnomocnictwa do rachunków w swoim banku, a w wariancie z ubezpieczeniem także polisy od ubezpieczyciela, którego akceptuje.

Ochrona dotyczy ryzyka kredytowego, czyli niewypłacalności kontrahentów objętych umową, a jej zakres wyznaczają limit i wyłączenia. Ma też sufit kwotowy. Na przykład ING chroni do 90% należności w ramach własnej polisy, a u Finei ochrona sięga limitu ubezpieczenia.

Różnice między faktoringiem pełnym a niepełnym w zakresie regresu i ryzyka

Faktoring pełny i niepełny różni to, kto ponosi ryzyko niewypłacalności kontrahenta. W faktoringu pełnym (bez regresu) przejmuje je faktor, więc zaliczki nie zwracasz, dopóki wierzytelność jest bezsporna i mieści się w limicie odbiorcy. Przy sporze albo gdy wierzytelność nie powstała, zaliczkę zwracasz faktorowi. W faktoringu niepełnym (z regresem) ryzyko bierzesz na siebie.

Regres to zwrot zaliczki faktorowi, gdy kontrahent nie zapłaci w terminie zapisanym w umowie faktoringu. Sam upływ terminu płatności faktury regresu nie uruchamia. Na przykład Alior toleruje w wariancie z regresem do 30 dni opóźnienia i dopiero potem może zażądać zwrotu zaliczki.

Faktoring niepełny kosztuje mniej, bo faktor nie przejmuje ryzyka niewypłacalności i nie ubezpiecza należności. Który wariant wybrać, rozstrzyga porównanie ryzyka. Faktoring pełny wybierz, gdy niewypłacalność partnerów jest realna, a niepełny przy szerokim portfelu z historią terminowych płatności.

Koszty faktoringu pełnego i profil firmy, dla której się opłaca

Przejęcie ryzyka podnosi koszty faktoringu pełnego. Na przykład BNP Paribas Faktoring przy rocznym obrocie 1-4 mln zł podaje za wariant pełny 2,0-2,5% sfinansowanej faktury za 30 dni wobec 1,0-1,5% w wariancie niepełnym. To model All-In, czyli jedna prowizja od sfinansowanej faktury bez odsetek i opłat dodatkowych. Raz w roku faktor dolicza do niej prowizję przygotowawczą od przyznanego limitu.

Progi wejścia ustala każdy faktor sam. Faktorzy online wariantu bez regresu zwykle nie mają, na przykład regulamin Flexidei zna wyłącznie finansowanie z regresem. Dla najmniejszej firmy barierą jest więc próg wejścia, nie cena.

Przy wielu odbiorcach o małym udziale w sprzedaży ryzyko rozkłada się samo. Faktoring pełny trafia raczej do średnich i dużych firm z niepewnymi kontrahentami lub eksportem.

Faktoring mieszany i faktoring pełny w eksporcie oraz walutach obcych

Faktoring mieszany dzieli ryzyko między ciebie i faktora. Przy podziale kwotowym faktor bierze ryzyko do kwoty granicznej ustalonej dla każdego kontrahenta, a powyżej niej ryzyko wraca do ciebie. Przy podziale według odbiorców faktoring pełny obejmuje tylko wybranych kontrahentów. Żaden z 19 faktorów w rankingu nie sprzedaje mieszanego jako osobnego produktu z własną ceną, więc spotkasz go raczej jako zapis w umowie.

W eksporcie terminy i waluty zależą od oferty. Na przykład Alior w faktoringu pełnym przyjmuje faktury z terminem do 180 dni wobec 90 dni z regresem i finansuje w walutach:

• złoty,
• euro,
• dolar,
• funt,
• frank szwajcarski.

Faktury walutowe niosą jeszcze ryzyko kursowe, którego faktoring pełny nie obejmuje.