Faktoring zakupowy - kiedy faktor płaci za faktury kosztowe?

Faktoring zakupowy oznacza, że faktor płaci fakturę twojego dostawcy, a ty spłacasz faktora później, w terminie z umowy. Długość tego terminu i koszt zależą od oferty konkretnego faktora. Od kredytu obrotowego odróżnia go to, że finansowanie jest przypisane do konkretnych zobowiązań.

Faktoring zakupowy - definicja i uczestnicy transakcji

Faktoring zakupowy to finansowanie zobowiązań wobec dostawców, najczęściej z faktur kosztowych. Faktoring odwrotny to ten sam produkt pod inną nazwą handlową. Na przykład Finea sprzedaje go jako faktoring zakupowy, a PragmaGO jako faktoring odwrotny.

Transakcja łączy faktoranta z faktorem i dostawcą. Faktorant to kupujący, który dostaje odroczony termin płatności. Faktorem jest bank albo firma faktoringowa i to on ustala termin spłaty i prowizję.

Zakres faktoringu na zakupy zależy od faktora. Na przykład Finea obok faktur za towar finansuje też:

• należności zleceniobiorców,
• zobowiązania pracownicze,
• raty leasingu,
• najem krótkoterminowy,
• spłatę kredytu,
• kary umowne,
• odszkodowania.

Finea i PragmaGO nie finansują zobowiązań podatkowych. Dostępne waluty też zależą od faktora. Na przykład FaktorOne opłaca faktury dostawców krajowych i zagranicznych w złotych, euro i dolarach, a spłatę przyjmuje w złotych. PKO Faktoring finansuje też faktury w koronach czeskich i funtach.

Etapy faktoringu zakupowego - od wniosku do spłaty faktora

Faktoring zakupowy online zaczyna się od wniosku o limit finansowy. Na przykład w Finei podajesz w nim NIP, adres e-mail, numer rachunku bankowego i numer telefonu do kodów SMS. Plik JPK (jednolity plik kontrolny) i wyciąg bankowy z co najmniej 6 miesięcy analizują na przykład Finea i PragmaGO. Na tej podstawie faktor ocenia twoją firmę w scoringu i sprawdza twoich dostawców.

Po pozytywnej decyzji podpisujesz umowę z limitem, opłatami i harmonogramem spłat. Potem zgłaszasz faktorowi konkretne faktury od dostawców. Na przykład Finea płaci dostawcy w terminie wymagalności faktury albo wcześniej, gdy masz szansę na skonto. PragmaGO obiecuje zapłatę dostawcom od razu.

Ostatni etap to spłata faktora, a jej termin i forma zależą od oferty. Finea pozwala spłacić zakupy jednorazowo, na przykład po 30, 45 albo 60 dniach, albo w osobnym wariancie w 3, 6 lub 12 miesięcznych ratach. Na przykład FaktorOne daje do 60 dni po terminie faktury, a PKO Faktoring nawet 180 dni na spłatę faktury zakupowej.

Korzyści z faktoringu zakupowego dla płynności i relacji z dostawcami

Faktoring zakupowy chroni płynność, bo gotówka zostaje w firmie na zapasy i wynagrodzenia do dnia spłaty faktora. Elastyczność terminu pomaga zwłaszcza firmom z sezonowym popytem, bo wydatki na towar przestają wyprzedzać wpływy od klientów.

Rabat za zapłatę przed terminem dostaniesz tylko wtedy, gdy dostawca go stosuje. Prowizja może być kosztem uzyskania przychodu na zasadach właściwych dla twojej formy opodatkowania. Na ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych nie pomniejsza przychodu, a szczegóły rozliczenia ustal z księgowym.

Terminowe przelewy od faktora budują twoją opinię rzetelnego płatnika, co pomaga przy kolejnych zamówieniach.

Te korzyści mają swoją cenę. Ryzyka to koszt finansowania, wyczerpany limit, zależność od akceptacji faktora i opłaty za spóźnioną spłatę. Reklamacje i korekty faktur komplikują rozliczenie z faktorem.

Dla kogo faktoring zakupowy się opłaca i ile kosztuje?

Faktoring zakupowy może się opłacić firmie kupującej regularnie, jeśli korzyść z odroczenia albo rabatu przewyższy koszt oferty. Tak kupują na przykład importerzy i firmy handlowe. Nie opłaci się, gdy dostawca nie daje skonta, a ty spłacisz go w terminie z faktury bez finansowania. Próg wejścia też zależy od oferty, na przykład PragmaGO wymaga 24 miesięcy działalności. Cenę ustala każdy faktor osobno. Na przykład Finea deklaruje jednorazową opłatę od 3 do 4% wartości sfinansowanej faktury, plus VAT od opłaty.

Opłacalność liczysz tak, że do rabatu od dostawcy dodajesz uniknięte kary i odsetki, a odejmujesz koszt finansowania. Przy fakturze 20 000 zł i opłacie Finei 600 zł skonto musi przekroczyć 3%, żeby sam rabat się opłacił. Jeśli nie odliczasz VAT, dolicz też VAT od opłaty.

Spłata po terminie kosztuje osobno. Przy finansowaniu zakupów Finea nie daje karencji, czyli okresu bez opłat po terminie. Nalicza prowizję 6% w skali miesiąca do 30. dnia i 8% później. Regulamin przewiduje też odsetki za opóźnienie 14% rocznie, ale nie mówi, czy biegną obok tej prowizji. Nie podaje też, od jakiej kwoty liczy tę prowizję. Zapytaj o to przed podpisaniem umowy.

Limit finansowania ustala faktor. Na przykład FaktorOne przyznaje od 100 000 do 3 500 000 zł, PragmaGO odnawialny limit do 2,5 mln zł, a na karcie produktu eFaktor podaje limity do 15 000 000 zł. Finansowanie może objąć całą kwotę brutto faktury, na przykład u Finei do 100%.

Zabezpieczenie zależy od faktora. Na przykład Finea może wymagać poręczenia wekslowego podpisanego przed notariuszem i nie stosuje hipoteki. FaktorOne wskazuje hipotekę lub gwarancję bankową, a finansowanie wynosi wtedy zwykle 60-80% wartości zabezpieczenia.

O zgodzie dostawcy decyduje konstrukcja umowy. Wierzytelność to prawo dostawcy do zapłaty za fakturę wystawioną tobie, a cesja to przeniesienie tego prawa na faktora. Na przykład FaktorOne deklaruje, że zgoda dostawcy na cesję nie jest potrzebna. Gdy faktor płaci dostawcy i przez to nabywa jego wierzytelność, jak Finea na podstawie art. 518 § 1 pkt 3 k.c., potrzebna jest twoja zgoda jako kupującego, wyrażona na piśmie pod rygorem nieważności. Gdy faktor przejmuje twój dług na podstawie umowy z tobą (art. 519 § 2 pkt 2 k.c.), potrzebna jest pisemna zgoda dostawcy.

Różnice między faktoringiem zakupowym a klasycznym i kredytem obrotowym

W faktoringu klasycznym sprzedajesz faktorowi własne należności i to twój odbiorca płaci faktorowi. W faktoringu zakupowym nie przenosisz własnych należności, a dłużnikiem faktora zostajesz ty jako kupujący.

Kredyt obrotowy daje pieniądze na ogólne potrzeby bieżące firmy. Bank przyznaje go dopiero po ocenie zdolności kredytowej, której wymaga art. 70 ust. 1 Prawa bankowego. Faktoring zakupowy nie jest kredytem, bo faktor płaci dostawcy za twoje konkretne zobowiązania i na podstawie umowy nabywa jego wierzytelność albo przejmuje twój dług.

Koszty faktoringu i kredytu bankowego porównasz dopiero po wycenie obu ofert dla tej samej kwoty i okresu, bo faktorzy stosują różne modele opłat. Na przykład Finea pobiera opłatę jednorazową. PragmaGO na karcie produktu podaje prowizję od 1,5% miesięcznie, naliczaną z dołu, i opłatę wstępną od 0,5%, ale nie wskazuje, od jakiej kwoty je liczy. Bank liczy za kredyt prowizję i oprocentowanie (stawka bazowa plus marża).